"ของกิ๋นบ้านเฮา # เนื้อสะเต๊ะใต้ต้นข่อย," [เชียงใหม่ปริทัศน์ ฉบับที่ 114 กันยายน 2552]
posted on 26 Oct 2009 17:08 by 13ank in 2009“เนื้อวัว” เมนูสัตว์ใหญ่ที่หลายคนพยายามหลีกเลี่ยง (เป็นต้นว่าผู้นับถือเจ้าแม่กวนอิม เชื่อตามๆ กันมาว่าบิดาของท่านได้กลับชาติมาเกิดเป็นวัวเพื่อชดใช้กรรม จึงพร้อมใจไม่บริโภคเนื้อวัว บ้างว่านั่นเป็นกุศโลบาย เพื่อให้หลงเหลือวัวจำนวนมากพอที่จะใช้ในการทำไร่ทำนา ฯลฯ) ‘ยัยตัวเล็ก’ ก็ด้วย เว้นไว้แต่ร้านริมถนนที่ใครไปใครมาพากันเรียกว่า “เนื้อสะเต๊ะใต้ต้นข่อย” เจ้านี้นี่เองที่ต้องยอมศิโรราบให้ด้วยความเต็มใจ
ณ ใต้ต้นข่อยใหญ่ (ฝั่งตรงข้ามกับร้านไก่ย่างส้มตำ) ไม่ไกลจากสี่แยกโรงแรมลานนาพาเลซมาทางแยกที่จะไปโรงพยาบาลแม่และเด็กเท่าไหร่ ม้านั่งขนาดเล็กถูกนำมาวางรอบหาบไม้ที่ดัดแปลงเป็นโต๊ะขนาดย่อม เติมถ่านร้อนจนเป็นสีแดงใส่เตาปิ้ง พี่แขกจัดแจงเตรียมอุปกรณ์จาน ชาม เครื่องเคียงไว้ให้เสร็จสรรพ เนื้อสะเต๊ะหมักด้วยสมุนไพรหลายอย่าง ทั้งตะไคร้ ขมิ้น กระเทียม เพื่อดับกลิ่นเนื้อ ปรุงให้มีรสชาติด้วยเกลือ และน้ำตาล พี่แขกเตรียมเนื้อติดมันเสียบไม้ไว้ เมื่อใดที่ลูกค้านั่ง (ยองๆ) ลง พี่แขกจะจัดแจงเอาเนื้อย่างบนเตาถ่านอย่างรู้ใจ ตักน้ำจิ้มถั่วลิสง เคียงมาด้วยหอมแดง พริกขี้หนู และแตงกวาฝานในน้ำอาจาด ใช้แก้เลี่ยนได้อย่างดี เพียงเวลาไม่นาน เนื้อบนเตาทยอยสุก พี่แขกใช้ใบตองชุบน้ำกะทิทาบนเนื้อทำเอาควันฟุ้งกระจาย กลิ่นเนื้ออบอวล พร้อมกับพลิกเนื้อกลับไปมาสองสามที ก็สุกได้ที่ พี่แขกจะเอาเนื้อวางใส่จานตรงหน้าลูกค้า หากวันไหนลูกค้าเยอะก็ต้องแบ่งสรรเนื้อให้ทั่วถึงให้กินกันได้ไม่ขาดตอน เนื้อร้อนๆ จุ่มลงไปในถ้วยน้ำจิ้มที่มีถั่วลิสงเม็ดโตอยู่ด้วย เคี้ยวมันมันเพิ่มอรรถรสลงตัว ที่นี่ทั้งน้ำจิ้ม และเครื่องเคียงต่างๆ จะถูกเติมเต็มให้ตลอด (ยิ่งกว่าแบบ Refill ในร้านดังๆ) ราคาตอนนี้อยู่ที่ 7 ไม้ 20 บาท ลูกค้านับไม้แล้วจ่ายเงิน ใช้ระบบเชื่อใจกันและกัน สำหรับลูกค้าที่ต้องการเฉพาะน้ำจิ้มเอาไปกินกับหมูสะเต๊ะหรือขนมปัง (ทำเอง) ที่บ้าน พี่แขกก็ใจดีแยกขายให้ต่างหากอีกด้วย
ร้านหาบขายเนื้อสะเต๊ะไม่ธรรมดาร้านนี้ มีประวัติยาวนาน รวมๆ น่าจะกว่า 80 ปี เปิดมาหลายชั่วอายุคน นับแต่รุ่นคุณลุงลี แต่ด้วยลุงแกไม่มีลูก มรดกความอร่อยจึงตกทอดมาถึงคนรุ่นหลาน 2 คน ซึ่ง พี่แขก ได้รับช่วงต่อมาจากพี่สาวอีกทอดหนึ่ง เป็นรุ่นที่ 3 แล้ว ลูกค้าเท่าที่ “เรา” เห็นแวะเวียนมาประจำจึงเป็นคนรุ่นเดอะซะเป็นส่วนใหญ่
เมื่อเดิมขายที่หน้าโรงเรียนมงฟอร์ตประถม ก่อนย้ายมาอยู่แถวเชิงสะพานข้ามคลองแม่ข่าตรงชุมชนกำแพงงาม กว่าจะมาเป็นที่ปัจจุบัน มีขายทุกวัน ยกเว้นวันอาทิตย์ และช่วงหยุดเทศกาลยาวๆ อย่างสงกรานต์ เปิดตั้งแต่ 8 โมงเช้าจนถึงของหมดนั่นแหละถึงจะเก็บข้าวของกลับบ้าน แกเตรียมมาวันละประมาณ 1,000 ไม้ แต่ส่วนใหญ่ก็ไม่เกินบ่ายดีนักแล
เจ้าหมูอ้วนกับยัยตัวเล็ก
edit @ 3 Nov 2009 10:41:36 by B&B